Czereśnie zawsze muszą być dwie – Magdalena Witkiewicz – recenzja książki
Literatura Piękna / Wrzesień 7, 2017

Magdalena Witkiewicz w swojej powieści „Czereśnie zawsze muszą być dwie” łączy teraźniejszość z przeszłością i mówi o tym, że jedna niepozorna decyzja może niespodziewanie odmienić życie. Główną bohaterką książki „Czereśnie zawsze muszą być dwie” jest Zosia Krasnopolska. Będąc nastolatką, ciągle próbowała zaspokoić ambicje rodziców. Zarówno w domu, jak i w szkole nie mogła z nikim nawiązać porozumienia. Pewnego dnia po raz pierwszy w życiu udaje się na wagary. W ramach kary musi pomagać starszej pani, Stefani Pilch, emerytowanej nauczycielce. Z czasem Zosia i Stefania bardzo mocno się zaprzyjaźniają, Zosia wręcz traktuje kobietę jak swoją babcię. Kiedy Stefania umiera, zostawia Zosi w spadku willę pod Łodzią, w Rudzie Pabianickiej. Zosia postanawia przenieść się tam, kiedy zmusza ją do tego sytuacja życiowa – a dokładnie nieszczęśliwa miłość. Na miejscu okazuje się, że opuszczona willa skrywa w sobie więcej tajemnic, niż można by się spodziewać. Magdalena Witkiewicz to polska pisarka, która urodziła się w 1976 roku. Studiowała na Uniwersytecie Gdańskim, przez jakiś czas prowadziła też swoją własną firmę marketingową. Zadebiutowała w 2008 roku przezabawną powieścią „Milaczek”, wzbogaconą rysunkami Henryka Sawki. „Czereśnie zawsze muszą być dwie” to jej najnowsze dzieło. Obecnie zajmuje się już tylko pisaniem i spotykaniem z fanami swojej twórczości. „Czereśnie zawsze…

Chata – William Paul Young – recenzja książki
Literatura Piękna / Wrzesień 7, 2017

William Paul Young w pełnej nadziei, ale i rozpaczy powieści „Chata” opowiada o spotkaniu człowieka z Bogiem. Głównym bohaterem „Chaty” jest Mackenzie Allen Phillips, nazywany przez rodzinę i przyjaciół „Mack”. Mężczyzna jest szczęśliwym ojciec pięciorga dzieci. Pewnego dnia wybiera się z trójką swoich pociech na camping. Kiedy dwoje z nich wywraca się w łódce na jeziorze, Mack spieszy im na ratunek, zostawiając na brzegu najmłodszą córkę, Missy. Dzieci udaje się uratować, jednak Missy znika. Policja szybko rozpoczyna poszukiwania dziewczynki. Okazuje się jednak, że prawdopodobnie została zamordowana przez znanego policji psychopatę – świadczą o tym ślady znalezione w chacie na odludziu. Mack jest wstrząśnięty i przez kolejne cztery lata nie może sobie poradzić z tą bolesną stratą. Wtedy niespodziewanie dostaje tajemniczy list, niby od samego Boga, który zaprasza Macka do chaty, w której doszło do tragicznego wydarzenia. Mack, wbrew rozsądkowi, decyduje się powrócić do miejsca, w którym zginęła jego córka. William Paul Young to kanadyjski pisarz, urodzony w 1955 roku. Jest mężem i ojcem sześciorga dzieci. Popularność zawdzięcza przede wszystkim „Chacie”. Długo szukał wydawnictwa, które zgodziłoby się wydać jego dzieło – jednak ani wydawnictwa komercyjne, ani religijne nie były zainteresowane. Pomógł mu pastor, Brad Cummings, który zainwestował w powieść Younga, widząc…

Opowieść podręcznej – Margaret Atwood – recenzja książki
Literatura Piękna / Wrzesień 6, 2017

Margaret Atwood w powieści „Opowieść podręcznej” ukazuje przerażającą wizję świata, która niestety coraz bardziej przestaje być jedynie fikcją, a staje się faktem. „Opowieść podręcznej” to historia Fredy, kobiety-niewolnicy, której przyszło żyć w okrutnym reżimie. Kiedy władzę w USA przejęli ekstremiści, z czasem stworzyli świat, w którym kobiety mają ściśle przypisaną rolę. Te, które mają szczęście, zostają Żonami, inne – spełniają się jako pomoc domowa. Jest jeszcze ostatnia grupa, której los jest najtragiczniejszy. To seksualne niewolnice nazywane Podręcznymi, które mieszkają razem z bezdzietnymi małżeństwami i mają za zadanie jedynie rodzić dzieci. Freda mieszka właśnie z jednym z takich małżeństw, z Komendantem i jego Żoną. Z domu może wychodzić tylko raz dziennie, aby udać się na targ. Nie może czytać, nie może się wypowiadać… ale w jej głowie pozostaje myśl, że jeszcze do niedawna miała rodzinę i była wolna. Jednak ten czas już nie wróci. Margaret Atwood to powieściopisarka, poetka i krytyczka literacka pochodząca z Kanady. Urodziła się w Ottawie w 1939 roku. Już od dziecka marzyła o pisaniu i wiedziała, że właśnie z pisaniem zwiąże swoje życie. Studiowała na Uniwersytecie Toronto, później na Uniwersytecie Harvarda. Przez większość swojej kariery zawodowej pracowała jako wykładowca. Jest wymieniana jego jedna z kandydatów do literackiej…

Dziewczyna, którą kochałeś – Jojo Moyes – recenzja książki
Literatura Piękna / Wrzesień 6, 2017

Jojo Moyes po raz kolejny raczy czytelnika historią o miłości, tęsknocie, waleczności i nadziei, która zachwyca i intryguje od pierwszej strony. „Dziewczyna, którą kochałeś” przedstawia dwa różne wątki. Pierwszy z nich toczy się podczas I wojny światowej w okupowanej Francji. Modelka Sophie Lefevre musi radzić sobie sama, odkąd jej mąż, malarz, został wcielony do wojska. Postanawia przenieś się do małego miasteczka St Peronne, gdzie mieszka jej siostra z dziećmi, także odseparowana od męża. Kobiety razem będą prowadzić hotel i restaurację, co będzie dużym wyzwaniem, biorąc pod uwagę trudne czasy. Otuchy dodaje Sophie obraz, jej własny portret, który namalował jej mąż. Drugi wątek opowiada o losach copywriterki Liv Halston, mieszkanki Londynu, która po czterech latach nadal nie może się pogodzić ze śmiercią ukochanego męża Davida, architekta. Kobiecie wszystko o nim przypomina, zwłaszcza dom, który został przez Davida zaprojektowany. Liv do tego ma problemy finansowe, a swoje smutki topi w alkoholu. Pewnego dnia jednak poznaje przystojnego Paula i zaczyna mieć nadzieję, że może wszystko się jakoś ułoży. Jednak na drodze do szczęścia stanie drogocenny obraz, który wisi w jej domu, przedstawiający pewną kobietę. Liv postanowi zawalczyć o tę cenną pamiątkę, w której podczas trudnych dni zawsze odnajdywała pocieszenie. Jojo Moyes, a tak…

Światło między oceanami – M.L. Stedman – recenzja książki
Literatura Piękna / Wrzesień 5, 2017

M.L. Stedman w swoim debiucie prozatorskim „Światło między oceanami” przedstawia historię dokonywania złych wybór przez dobrych ludzi. Głównymi bohaterami „Światła między oceanami” są Tom i Isabel, szczęśliwe i kochające się małżeństwo, które jednak nie może doczekać się upragnionego potomka. Razem mieszkają na malutkiej wyspie Janus Rock u wybrzeży Australii, ponieważ Tom pracuje jako latarnik. Początkowo życie układa im się spokojnie, jednak ich szczęście zakłócą traumatyczne przeżycia. Isabel najpierw dwukrotnie poroni, a potem urodzi martwego syna. Ostatecznie okazuje się, że Isabel jednak nie będzie mogła mieć dzieci, co powoduje rozwinięcie się u kobiety depresji. Pewnego dnia do wyspy przybija łódź, na której pokładzie małżeństwo odnajduje martwego, nieznajomego mężczyznę oraz płaczące dziecko. Za namową Isabel para zatrzymuje niemowlaka. Małżeństwo nie wie jednak, jaką cenę przyjdzie im zapłacić za tę decyzję. M.L. Stedman to pisarka urodzona w Australii. Potem jednak przeniosła się do Londynu, gdzie latami pracowała jako prawnik. „Światła między oceanami” to jej pierwsza powieść. Inspirację do osadzenia akcji w Australii zaczerpnęła z dzieciństwa, choć podczas pisania książki odwiedziła też wiele miejsc w tym kraju, także latarni morskich, aby zebrać niezbędne informacje. Na podstawie jej powieści powstał także film pod tym samym tytułem w reżyserii Dereka Cianfrance’a. W rolach głównych można w…

Turkusowe szale – Remigiusz Mróz – recenzja książki
Literatura Piękna / Wrzesień 1, 2017

Remigiusz Mróz w powieści „Turkusowe szale” opowiada pasjonującą historię lotników Dywizjonu 307, którzy gotowi byli umrzeć za wolność. „Turkusowe szale” skupia się na tzw. „Lwowskich Puchaczach”, czyli lotnikach 307 Dywizjonu Nocnego Myśliwskiego, którzy podczas II wojny światowej pomagali Anglikom chronić ich przestrzeń powietrzną. Głównymi bohaterami powieści są Feliks „Lucky” Essker oraz Leon Merowski zwany „Merowingiem”. Obaj lotnicy nie są zadowoleni z faktu, że ich dywizjon nie uczestniczy bezpośrednio w walce i jest marginalizowany. Kiedy wreszcie udaje im się ruszyć do boju, okazuje się, że w ich oddziale czai się szpieg. Remigiusz Mróz to młody, polski pisarz, który przede wszystkim zasłynął cyklem powieści „Parabellum”. Jest absolwentem Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. Posiada stopień naukowy doktora nauk prawnych. W jego twórczości dostrzec można inspirację wieloma gatunkami literackimi, np. kryminałem, powieścią historyczną czy nawet science fiction. W 2016 roku został także laureatem Nagrody Czytelników Wielkiego Kalibru, przyznawanej od 2012 roku, za powieść „Kasacja”. Wydaje także pod pseudonimem Ove Løgmansbø. „Turkusowe szale” Remigiusza Mroza to powieść wojenna, szpiegowska i sensacyjna w jednym. Nie brakuje w niej także wątków romantycznych. Remigiusz Mróz bardzo dokładnie zgłębił wiedzę o lotnictwie podczas II wojnie światowej, dzięki czemu jego książka jest niezwykle realistyczna – warto także wziąć pod uwagę,…

Shantaram – Gregory David Roberts – recenzja książki
Literatura Piękna , Powieść / Sierpień 28, 2017

Jeśli szukamy powieści z niekonwencjonalnym wyjętym spod prawa bohaterem, któremu zdarzają się przygody tak realne jak niezwykłe, będącej na dodatek zapisem opartym na faktach, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że to właśnie „Shantaram” spełni nasze oczekiwania. Książka została napisana przez Gregory’ego Davida Robertsa, uciekiniera z australijskiego więzienia, do którego został wysłany na 19 lat za napady na banki oraz sklepy. Po czterech latach za kratami Roberts uciekł z więzienia i skierował się do Mumbaju, gdzie rozpoczęła się niesamowita seria przygód, które on nazywa swoim życiem, przedstawiona właśnie w „Shantaram”, co w języku hindi znaczy tyle co święty spokój. Roberts nie planował na początku, że zostanie w Indiach aż na 10 lat, jednak na skutek zawarcia przyjaźni z mężczyzną z miejscowego półświatka, Prabakerem, Australijczyk osiada na pewien czas w Mumbaju. Zmienia imię na Lin, a krótko później na Shantaram, po czym traci cały swój dobytek w wyniku kradzieży. Od tej pory musi zamieszkać w indyjskich slumsach, a także zacząć walczyć o przetrwanie. W książce zostały ukazane nie tylko losy Robertsa, ale również wielu innych imigrantów, jak i rdzennych mieszkańców ponad 18-sto milionowego dzisiaj miasta. Przygody bohatera są różnorodne i niemal zawsze niezgodne z prawem. Niekiedy nawiązuje on kontakty z miejscowymi artystami, innym…

Lolita – Vladimir Nabokov – recenzja książki
Klasyka Literatury , Literatura Piękna / Sierpień 28, 2017

„Lolita” należy do tych pozycji, które musi przeczytać każdy, kto chce zaznajomić się z klasyką literatury popularnej. Powieść Vladimira Nabokova opowiada losy Humberta Humberta, mężczyzny w średnim wieku, który zakochuje się w dwunastoletniej dziewczynie, Dolores Haze. „Lolita” pokazuje, jak daleko niebezpieczne może być kierowanie się w życiu obsesją, zwłaszcza gdy dotyczy ona drugiej osoby, z którą w świetle prawa, mogą nas wiązać jedynie platoniczne, czysto neutralne relacje. Jego uznalibyśmy za wariata, szaleńca, człowieka dążącego jedynie do zaspokojenia własnych seksualnych potrzeb – wbrew prawu i obyczajom. Ona zaś jest krnąbrną uczennicą, upartą i z czasem nabierającą cech, które noszą ślady wulgarności. On podstępem przejmuje nad nią opiekę, ona staje się na to obojętna. Jednak do czasu, bo Lolita przestaje z czasem należeć do kogokolwiek. Historia dorosłego mężczyzny z fiksacją na punkcie małoletniej dziewczynki mogłaby być prosta i banalna, jednak nie w przypadku „Lolity”. Stronice powieści są przepełnione opisem odczuć bohatera, jego prób zbliżenia się do dziewczynki, chwil uciechy w momentach spełnienia oraz rzadkimi momentami wątpliwości. Regularnie dochodzi do powtarzania się motywu obsesji. Niezwykle ważną rolę odgrywają niedopowiedzenia – autor ani razu nie mówi wprost o fizycznym zbliżeniu pomiędzy nim a młodocianą nimfetką, jednak czytelnik dokładnie wyczuwa te momenty. Jednak dzięki temu,…